Εισαγωγη | Ποιος είναι τι | Τι είναι; | Τι θα πρέπει; | Πρωτογενης χειρουργικη | Δευτερεύουσες χειρουργικές | Φυσικοθεραπεία |Άλλες απόψεις | Κέντρα αναφοράς | Σύνδεσμοι | Λεξικο

ΆΛΛΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

Τα αποτελέσματα δεν βελτιώνονται πάντα με την πάροδο του χρόνου. Ακόμα και αν το παιδί υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, αν η φυσικοθεραπεία δεν εφαρμοστεί σωστά ή αν το χέρι «ξεχαστεί» ή ακόμα και αν δεν γίνει τίποτα μέχρι την περίοδο της προ-εφηβείας, τότε οι οστικές και αρθρικές αλλοιώσεις και οι μυϊκές συνκάμψεις μονιμοποιούνται και γίνονται μη ανατρέψιμες.

Στο τέλος της περιόδου ανάπτυξης γίνονται εμφανείς όλες οι συνέπειες της μη σωστής προηγηθείσας αγωγής. Η θέση του ώμου είναι σε έσω στροφή και συχνά συνυπάρχει μια οπίσθια εξάρθρωση με ανωμαλία στο επίπεδο της άρθρωσης. Ο αγκώνας είναι συχνά σε κάμψη σε σημαντικό βαθμό και ο δικέφαλος μυς αποκτά μια πιο στρογγυλή όψη. Το αντιβράχιο μπορεί να είναι είτε σε υπτιασμό είτε σε πρηνισμό. Ειδικά η θέση του υπτιασμού είναι πολύ άσχημη από λειτουργική άποψη. Η άκρα χείρα μπορεί να παρουσιάζεται με έκταση του καρπού και δάκτυλα σε κάμψη.

Η συνολική εικόνα μπορεί να είναι αυτή ενός κοντύτερου άκρου. Η διαφορά μήκους σε σχέση με το υγιές άκρο έχει να κάνει με την έκταση της βλάβης και την καθυστέρηση στην έναρξη της φυσικοθεραπείας. Όσο γρηγορότερα αρχίζει η αποκατάσταση, τόσο λιγότερη θα είναι η βράχυνση του άκρου. Μερικοί ασθενείς που παρουσιάζουν μια βαριά δυσπλασία του ώμου, μπορεί να αναπτύξουν μια επώδυνη αρθρική ατροφία πολύ νωρίς (ήδη από την ηλικία των 16-19 ετών).

Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ακόμα δυνατή η βελτίωση της λειτουργικότητας και της αισθητικής του άκρου μέσω μιας οστεοτομίας και στροφής του βραχιονίου οστού. Η κυριότερη δυσκολία που υπάρχει σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η βράχυνση του άκρου. Ακόμα και έπειτα από μία πετυχημένη χειρουργική επέμβαση που ακολουθείται από φυσικοθεραπεία, η λειτουργικότητα του άκρου θα είναι εμφανώς πολύ μικρή.