Wprowadzenie| Kto jest kto ?| Co to jest ?| Co zrobić ?| Naprawa splotu| Chirurgia rekonstrukcyjna| Rehabilitacja| Późne następstwa | Centra| Wydarzenia| Linki| Słowniczek

 

Zabiegi pierwotne – naprawcze splotu ramiennego

 

Wykonuje się dwa rodzaje zabiegów operacyjnych. Zabiegi ‘' pierwotne'' polegają na ocenie i naprawie nerwów (przeszczepy). Istnieje także wiele typów zabiegów wtórnych – rekonstrukcyjnych, które mogą okazać się konieczne.

Pierwotna operacja naprawcza splotu powinna być przeprowadzona w 3 miesiącu życia lub niewiele później. Jeśli dziecko późno trafi do specjalisty, można ją wykonać w starszym wieku ( powyżej 2 – 3 roku życia), ale u starszych dzieci wyniki leczenia wydają się być gorsze.
 
Zabieg operacyjny wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Miejsce cięcia operacyjnego ostrzykuje się adrenaliną w stosunku 1 : 1000, celem ograniczenia krwawienia. W naszym materiale 1000 operowanych dzieci nigdy nie była konieczna transfuzja krwi.
     
 
Aby uzyskać dostęp do uszkodzenia górnych korzeni ( C5, C6, C7 ) wykonuje się cięcie nadobojczykowe, w pełnym uszkodzeniu splotu – cięcie nad – i podobojczykowe ( czerwone strzałki pokazują obszar uszkodzenia nad- i podobojczykowego).
     
 
W całkowitym uszkodzeniu splotu korzystne jest wykonanie osteotomii obojczyka, która pozwala na lepszy i mniej ryzykowny dostęp do dolnych korzeni. Strzałki wskazują zakres wycięcie uszkodzonego nerwu. Po zszyciu obojczyka zrasta się on w ciągu 2 tygodni
     

Wygląd blizny w 2 lata po pobraniu nerwu

 

Po odsłonięciu splotu i zlokalizowaniu uszkodzenia, naprawa nerwu rzadko polega na jego zszyciu, zazwyczaj stosuje się przeszczepy.

Źródłem przeszczepów jest nerw łydkowy. Przeszczep pobiera się z podłużnego cięcia na obu łydkach. Nerwy łydkowe są bardzo delikatne, dlatego trzeba je całkowicie odsłonić, aby pobrany materiał nie był uszkodzony. Wycięcie nerwów łydkowych nie pociąga za sobą żadnych poważnych ubytków w obrębie kończyn dolnych. Bezpośrednio po pobraniu nerwu obserwuje się niewielki deficyt czucia na bocznej powierzchni stopy, który z czasem się zmniejsza.

     

Przeszczep przygotowuje się na stole. Nerw należy pociąć na kable odpowiedniej długości i skleić razem używając kleju biologicznego.

Przeszczepy należy dopasować i skleić

 

Dopasowanie kabla do ubytku i jego ostateczne wklejenie wykonuje się pod mikroskopem. Od prawie 15 lat rzadko stosujemy szycie przeszczepów, stosując zazwyczaj klej fibrynowy. W przypadkach, w których większość korzeni jest wyrwana z rdzenia kręgowego , konieczne jest pobranie przeszczepów z innych części splotu lub z poza niego. Można wykorzystać do tego celu nerw rdzeniowy dodatkowy, nerwy międzyżebrowe, splot szyjny lub splot kontralateralny.


Po naprawieniu splotu należy zszyć obojczyk, jeśli wykonano uprzednio jego osteotomię, oraz zamknąć ranę. Dziecko wymaga po operacji 3 – tygodniowego unieruchomienia w łusce głowowo – piersiowej.

Czas zabiegu operacyjnego waha się od 45 minut do 2 godzin i jest uzależniony od rodzaju i rozległości uszkodzenia.

     

Po operacji dziecko jest unieruchomione przez 3 tygodnie w uprzednio wykonanej plastikowej łusce, obejmującej głowę i klatkę piersiową.

Po 4 dniach rodzice uczą się bezpiecznego zdejmowania łuski, aby móc dziecko przebrać i codziennie kąpać.

 

Szwy skórne na szyi i kończynach nie wymagają usuwania, gdyż są wchłanialne.

W 3 tygodniu po zabiegu łuska jest zdejmowana i rozpoczyna się proces rehabilitacji.

Rehabilitacja nie wpływa na powrót funkcji nerwów, ale jest konieczna dla utrzymania elastyczności i ruchomości stawów, ponadto stymulowane dziecko zaczyna się interesować swoją kończyną.

       

W naszym Instytucie dzieci są kontrolowane co 3 miesiące przez pierwsze 2 lata, co 6 miesięcy w 2 – 5 roku życia, i co 12 miesięcy od 5 roku życia, aż do osiągnięcia pełnoletności.Fundamentalną zasadą jest sprawowanie stałej opieki nad dzieckiem przez lekarza odpowiedzialnego za rozpoznanie i leczenie chirurgiczne. Jeśli nad dzieckiem sprawuje kontrolę jedna osoba, nawiązuje się nawiązuje się między nim a lekarzem silna więź. To porozumienie stanie się bardzo ważne w wieku dojrzewania, kiedy mogą wystąpić problemy czynnościowe, kosmetyczne i psychologiczne. Nastolatek będzie potrzebował wtedy rozmowy z osobą, do której ma zaufanie. 

Czego możemy oczekiwać po operacji naprawczej splotu ?

Ocena wyników pooperacyjnych jest trudna, gdyż ostateczny efekt możliwy jest do stwierdzenia dopiero po zakończeniu okresu rośnięcia, lub przynajmniej po 4 – 8 latach, tak więc bardzo niewielu chirurgów ma rezultaty długoterminowe. Ostateczny efekt jest sumą wyników wszystkich operacji i oczywiście ogromu pracy podczas procesu rehabilitacji, także tej w domu, pod opieką rodziny.

Nawet przy doskonałej poprawie funkcji nerwu, możemy uzyskać zły efekt końcowy, jeśli dziecko nie używa kończyny i ją « odrzuca ». I przeciwnie, niektóre bardzo wytrwałe dzieci wykorzystują chorą kończynę do maksimum, mimo ograniczonego powrotu funkcji. Dlatego najważniejszą rzeczą dla rodziny dziecka jest zrozumienie, że bierne zachowanie może prowadzić do złego wyniku czynnościowego, nawet jeśli jest doskonała poprawa po leczeniu chirurgicznym.

Niemniej jednak jest kilka publikacji, które opisują rezultaty długoterminowe, napawające otuchą. Nasze doświadczenie jest dłuższe i umożliwia nam ocenę wyników naszej działalności po wielu latach.

W celu oceny wyników leczenia rozwinęliśmy stopniowo program, który jest obecnie stosowany również w innych krajach.

Stosując go wyciągneliśmy następujące wnioski, dotyczące wyników leczenia :

· bark : w uszkodzeniach C5 C6 u 80% dzieci w 4 roku stwierdzono wynik dobry lub doskonały. W uszkodzeniach C5 C6 C7 jest tylko 61% wyników dobrych lub doskonałych. Nawet w całkowitym porażeniu splotu wyniki po 8 latach są średnie, dobre lub doskonałe w 77% przypadków.

· łokieć : wyniki są zawsze dobre. Nawet w bardzo ciężkim, pełnym uszkodzeniu splotu, po 8 latach osiąga się 81% dobrych lub doskonałych wyników.

· ręka : w całkowitym porażeniu wyniki są zachęcające.

Chociaż w 2 roku życia tylko 35% dzieci ma rękę funkcjonalną, po 8 latach i kilku przeszczepach ścięgien odsetek ten wzrasta do 76%. Wskazuje to, że nawet nawet awulsyjne wyrwanie dolnych korzeni musi być naprawione celem umożliwienia powrotu funkcji ręki.

Powyższe wyniki są analityczne i nie zawsze odzwierciedlają w pełni rzeczywistość. Nie uwzględniają one skrócenia kończyny, obecności blizn, braku kontroli nad kończyną i problemów psychologicznych dziecka.

Back to top